Gün Doğmadan “AŞK” Doğar peki nasıl?
16/9/2008 -Kategori: GONDERILMEMIS MEKTUPLAR
Gün Doğmadan “AŞK” Doğar peki nasıl?
Üzerime yağarken hüznü yokluğunun, seni bana iletebilecek bahaneler aradım. Bilemedim hangi ütopya döndürür seni geri ya da nasıl imkansız olur vedalar.
Mevsim sözde ilkbahar… Lakin ben sanki hazandayım. Hayat ağacımdan düşüyor birer birer heveslendiğim umutlar.
Hal böyleyken yastayım. Bir oyun bahçesinde, zincirleri eski, paslı, yaslı salıncağım. Küçük bir dokunuşla kırılıyor halkalar.
Bana lazımdı muştular. Ahh, talihsiz başım, yola çıkan muştular, umutların yitikliğine aldanıp uçtular.
“Olsun!” dedim, gün doğmadan, neler doğar(?) Bir cevapsız soru bu, içine doldurulur hülyalar. O zaman dedim aaaif benim, “Gün doğmadan, aşk doğar.” Ilık bir nefes, can olur yüreğine. Yüreğin hayata doyar, yüreğin aşkla dolar, yüreğin hayata doğar.
Doğmak yaraşır zaten yüzü güneş olana dedim. Gözlerimde görülmüş görülmemiş en güzel güneşi çizdim. İşte bu karaları boğar.
Dönmeye başladım kendi eksenimde. Ben döndüm kelebekler uçuştu gökyüzümde. Kanatlarındaysa hasretliğim huzur var.
Sonra aklıma geldi, sabaha kalmaz kanatlarınndaki çırpınşlar.”Ölmeyin kelebeklerim ölmeyin. Yoksa içim kanar.” dedim, sabah olmadan dağıldılar.
Durdum bakındım etrafıma şöyle bir, yine kocaman bir hiç var.
Olsun, “Gün doğmadan, aşk doğar.” Ilık bir nefes, can olur yüreğine. Yüreğin hayata doyar, yüreğin aşkla dolar, yüreğin hayata doğar.
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
DUYURU
2/6/2008 -Kategori: GONDERILMEMIS MEKTUPLAR
kozmogirl@mynet.com
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
GÖNDERİLMEMİŞ MEKTUPLAR
2/6/2008 -Kategori: GONDERILMEMIS MEKTUPLAR
ERTELENMİŞ SÖZCÜKLER
Ertelenmiş sözler var dilimde
Buruşmuş bir kâğıdın içinde duygularım.
Gecikilmiş bir aşk yazılı köşeye atılan kâğıtta
Hiç bir şey için geç değil belki
Belki, şimdi tam zamanı.
Bir de yürek sözden anlasa...
Hergün bir sonrasına ertelenir itiraflar
Bir kaçış ki, bu insanı kendinden eder
Sorular döner beynimin içinde
Beynin içinde satır satır işlenir duygular
Bir gün sonraya ertelenir hergün.
Bir yaprağın yere düşüşü gibi olabilsem
Ağır ağır süzülsem herşeyin farkında olarak
Bir şelale gibi olsam
Coşkunca düşsem arzularımın yüreğine
Korkularımı erteleyebilsem bir anlığına
Hergün koskoca bir yaşam ertelenir oysa.
Sözcüklerin ucuna yüklüdür yaşam
Kendimin kendimle savaşı bu
Kendimle ertelenmiş sözcüklerimin savaşı
Korkularımızın esiri olmuşuz
Ertelenmiş bir yaşam var sırtımızda
Ertelemiş sevdalar yaşarız
Ertelenmiş dostluklar
Ertelenmiş kendini buluşlar.
En çokta yüreğimizdeki parıltıları erteleriz.
Oysa sevmek, daha kolay gözükür korkmaktan.
Sevsek hesapsızca,
Aşık olsak ertelemeden yüreğimizdekileri.
Sözcükler aksa billur bir su gibi
Ertelemesek yaşamımızı.
Belki olacak ertelemesiz yaşayışlar
Bir umut ışığı yanar yürekte
Umudu erteleriz bu sefer
Umudu erteleriz bir sonraki güne.
Ertelenmiş bir umudun sırtına yüklemişiz korkularımızı
Ertelenmiş sözcüklere saklamışız yüreğimizi
Ertelenmiş bir varoluş yaşarız